انرژی دریا شامل چند پدیده کم شدت و گوناگون می شود که برای اهداف مفید قابل بهره برداری است. این پدیده ها عبارتند از اختلاف دما، جزر و مد و امواج. این منابع در بسیاری از نواحی ساحلی وجود دارند و اختلاف دما عموماً در نواحی حاره پخش شده است. اگرچه که انواع مختلف این انرژی ها دارای مشخصات متفاوتی هستند، اما همگی در کمی شدت و مشکلات طراحی مهندسی در شرایط اقیانوسی مشترکند. انرژی حرارتی دریا به طور قاطع بزرگترین منبع انرژی در دریاهاست که بیش از ۱۰ برابر مصرف جهانی انرژی در حال حاضر است. تمام تکنولوژی هایی که برای بهره برداری از انرژی دریایی وجود دارند خیلی ابتدائی و پیش پا افتاده هستند. انرژی جزر و مد از دیگر انرژی های دریایی پیشرفته تر است زیرا از سدها و توربین هایی که مشابه نیروگاههای برق آبی کم ارتفاع هستند، استفاده می نماید. به هر حال، ممکن است برخی اثرات نامطلوب زیست محیطی محلی در بسیاری از سایت ها موجود باشد که با توجه به امکانات فنی پیشرفته و انتخاب استراتژی های موثر به منظور جلوگیری از اثرات زیست محیطی می توان توسعه و پیشرفت را در این راستا ادامه داد. انرژی امواج از ابزار مکانیکی متنوعی برای جذب انرژی حاصل از نوسان سطح آب استفاده می کند. انرژی حرارتی دریا از مبدلهای حرارتی بزرگ و پمپ ها برای استخراج انرژی و به منظور تولید توان در سیکل ترمودینامیکی با راندمان بسیار پایینی استفاده می کند. بهره برداری فعلی از انرژی دریاها محدود به چند نیروگاه آزمایشی همانند نیروگاه جزر و مدی 240MWe در فرانسه است.

انتظار می رود سیستمهای انرژی دریایی هزینه سرمایه گذاری اولیه زیادی داشته باشند و می بایست در مدت زمانی طولانی با قابلیت اطمینان زیاد و در شرایط محیطی سخت، به خوبی عمل نمایند. فعالیت این نیروگاهها ممکن است شرایط زیستگاههای محلی را به خصوص در نزدیکی دهانه رودخانه ها تغییر دهد. نیروگاههای حرارتی دریایی و طرحهای انرژی امواج می توانند تولید کننده آب شیرین به عنوان یک محصول جنبی نیز باشند،. بنابراین برای نواحی دورافتاده ساحلی که دارا ی منابع آب شیرین نیستند جذاب می باشند. انتقال انرژی تولید شده از نیروگاههای انرژی دریایی به مراکز مصرف یکی از موارد عمده ای است که بایستی برای تسهیل کاربرد گسترده این نیروگاهها حل شود.